(පිටකොටුව කොමෙන්ටුවක්) ඇමරිකාවට අත නොතබනු !!!!!

අරුණි ශපීරෝ වෙතින් බ්ලොගයේ පළ කළ කොමෙන්ටුවක කොපියකි.

// ගමක ජීවත්වන මට ඇමෙරිකාවේ දී තුඹ කරවිල, මුකුණුවැන්නා, දඹල සමඟ බාස්මතී බත් කා, අනගි ලංකා තේ කෝප්පයක් ටිකිරි මාරි විස්කෝතුවක් සමඟ කන්නට හැකි ආකාරය නොදකියි. බල්ටිමෝරයේ දී අවන්හලකට ගොඩ වැදී උණු කොත්තමල්ලි වීදුරුවක් පානය කළ හැකි ආකාරය නොදකියි. 2011 දී එය ඩොලර් දෙකයි පනහකි. 2008 දී ඔඩෙල් වෙළඳ සංකීර්ණයේ තේ කොප්පයකටත් ඩොලර් දෙකයි පනහක් ගෙවූ බව මතකයි. //

අරුණිගේ ලියමන් අර කවුරුදෝ කීවාක් මෙන් දැන් දැන් වඩ වඩා හාස්‍යජනක තත්වයකට ඇද වැටෙමින් පවතී. මෙවැනි සිල්ලර කරුණු ගෙන හැර පෑමෙන් අරුණි බලාපොරොත්තු වන්නේ කුමක්ද? (අරුණි facts වලින් කරන විකාර සහගත රංගනය ගෙන හැර පෑමට මේ තරම් හොඳ උදාහරණයක් තවත් කුමටද?)

මාකට් එකක් තිබේනම් ලංකාවේ කාන්තාවන් පාවිච්චි කර ඉවතලන ජංගි වුවත් චිකාගෝ වල විකුණන්නට හැක. බල්ටිමෝර් අවන්හලේ කොත්තමල්ලි විකුණන්නට ඇත්තේ ඒවා බොන එවුන් ඇමරිකාවේ ඉන්න නිසාය. නැත්නම් කොත්තමල්ලි ගෙනවුත් ප්‍රදර්ශනයට තබා ගන්නට තරම් කඩ කාරයාට ** අමාරුවක් තිබෙන්නට විදියක් නැත. වෙළඳපල ආර්ථිකයක් ඇති රටක මාකට් එකක් තිබේනම් (නීති විරෝධී නොවන) ඕනෑම දෙයක් කඩේ තියා විකුණන්නට හැකි බව ඇමරිකන් ඇන්ටි නොදනී. ඇමරිකාවේ විතරක් නොවේ ලො‍කේ කොහේත් එනම් ලංකාවේත් ඒක එහෙමය.

කරුමෙට ඇන්ටි බැල්ටිමෝර්වල අවන්හලේ මිල සංසන්දනය කරන්නේලංකාවේ සුපිරි පාංතිකයන් සඳහා වෙන්වූ ඔඩෙල් එකත් සමඟය. නැතුව රේණුකා ඔසුපැන්හල සමඟ නොවේ. ඒ සැසඳීමම කොතරම් සත්‍යය විකෘති කිරීමක්දැයි මො‍හොතකට බලන්න.

සමාන උදාහරණයකින් පැහැදිලි කරන්නේ නම්, පිටකොටුව ඉස්ටේසම ඉස්සරහා කඩේකින් රු. 30 පළතුරු බීම එකක් බොන රවී උපහාසයෙන් මෙහෙම කියයි. “මන් දවසක් හබරණ අහවල් හෝටලෙන් (තරු පන්තියේ එකකි) මේ වගේම එකක් බිව්වා රු. 250 ක් වුනානේ. පළතුරු හැදෙන ගමට වැඩිය කොළඹ පළතුරු කොච්චර ලාබද”.

ඇමරිකාවේද මිල අධික සුපිරි අවන්හල් ඕනෑ තරම් ඇති බව අරුණි නොදන්නවා නොවේ. නමුත් අරුණිගේ ලිපියේ අරමුණ ඇමරිකාවේ ගුණ ගායනය නිසා අරුණි ටක්කෙටම හරියන දේ ‍‍තෝරා ගනියි. ඩොලර් 2.50 ක් දී ඔඩෙල් එකෙන් කොත්තමල්ලි බොන්නට තරම් අපට පිස්සුවක් නැත්තේ අරුණිද ඇමරිකා‍වේදී බ්‍රැඩ් පිට්ලා, ඇන්ජලීනා ජොලීලා කන මිල අධික සුපිරි අවහන්හල්වලින් කෑම නොකන බවට අපිට නිකමට හිතෙන නිසා නොවේ.

——————————————————————————

එහෙත් වැඩේ අරුණි හිතන තරම් දැන් ලේසි නැත. මොකද අලි ගහණ කැලෑවේ ඉඳගෙන හිස් අහස ලියන සඳරූලාටද දැන් ඉන්ටර්නෙට් තිබෙන නිසාය. ඇමරිකන් කාරයා රට ඇතුලේ සුපිරි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් ඇතැයි ලෝකෙට පරකාසේ දමමින්, ලෝකේ වටා කරන බිහිසුණු කුමන්ත්‍රණ ගැන (විකීලීක්ස් නොකියවාම) අද දවසේ ලංකාවේ පොඩි දරුවොත් දන්නා නිසාය. හෙට දවසේ ඉරාකයේ කාර් බෝම්බයකින් මැරෙනා පොඩි එවුන් ඇතුළු දෙතුන් සීයක් දෙනාගේ මරණවලට කාලකණ්ණි ඇමරිකන්කාරයා වගකිවයුතු බව දන්නා නිසාය. සමූලඝාතක අවි නිපදවූ ඒකාධිපතියා (අන්තිමට සොයා ගත් අවියක් නැත. CIA කාරයා මාර දක්ෂය ඇමරිකාව ඉරාකයට පහර දුන්නේ සමූලඝාතක අවි කතන්දරය නිසා මිස සදා‍ම් ඒකාධිපතියෙක් වූ නිසා නොවේ. ඔසාමා මෙන්ම සදාම් ද ත්‍රස්තවාදය ලොව පතුරවන අංක එකේ ත්‍රස්තවාදියාවූ ඇමරිකාවේ කලින් ගජ මිතුරන්ය) රජ කරන කාලයේදී ඉරාකයේ මිනිසුන් මෙසේ බල්ලන් බලලුන් මෙන් මහමග මිය ගියේ නැත. ඒ ‍ඇමරිකා‍ව ලෝකයේ ස්ථාපිත කරමින් යන සුපිරි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ නූතන කථා පුවත්ය. ඉතිහාසය ඊට වඩා ජුගුප්සාජනකය.

ප්‍රභාකරන් නැමැති බිහිසුණු ත්‍රස්තවාදියා ඇතුළු රැලම සමූහ ඝාතනය කර නිදහසේ ඉන්නා අපට බැන් කී මූන් ලවා වාර්තා හදමින් බැටේ දෙන්නට හදන්නේත් නැවතත් ලංකාව අස්ථාවර කර ලේ විලක් කිරීමට එම බල තන්හාධික දේශයට අවශ්‍යව ඇති බැවිනි. ලෝකේ කොහේ හෝ තමන්ට අවනත නායකයෙක් සිටී නම් ඔහු මිනී කීයක් මැරුවත් ප්‍රකාශයක් නිකුත් කිරීමෙන් පමණක් සෑහීමකට පත්වී අහක බලාගෙන සිටින්න්නේත් තමන්ට අවනත ‍නොවන නායකයෙක් එක මිනියක් මැරුවත් ටොන් ගණන් බර මිසයිල පතිත කිරීමටත් තරම් ලෝක පොලිස්කාරයා සාධාරණ බව දන්නා බැවින් ජාතියක් ලෙස එකමුතු වීම මේ මොහොතේ අවශ්‍යය.

හැමදේටම “ෂා නියමයි අරුණි අක්කේ” කියා ප්‍රශස්ති ගයන අපේ කෝකටත් හොඳයි කියන බ්ලොග් මල්ලිලා නංගිලා (එයාලාට හැමදේම ෂෝක්ය. ෂෝයි බබාලා.) අනුකරණය කිරීමට නිකමට හිතුන බැවින් පිටකොටුවද මෙසේ කියයි.

“නියමයි අරුණි, සුපිරි පෝස්ට් එකක්”